10 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : شرم و حيا جزء ايمان است و ( اهل ) ايمان در بهشت مىباشند . بىشرمى و ناسزاگويى جزيى از جنايت و ستم است و ( اهل ) ستم جايگاهشان آتش است . 11 - امام علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : از حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ شنيدم كه مىفرمود : هر سخن و كلامى سه حالت دارد : يا سودمند است ، يا سالم و يا اندوهگين و غمناك ، امّا سودمند آن سخنى است كه ذكر و ياد خدا باشد ، امّا سخن سالم آن حالتى است كه آنچه را مىگويد مورد محبّت خدا باشد ؛ و امّا سخن اندوه بار آن كلامى است كه در تجسّس و جريانات مردم وارد شود . 12 - امير مؤمنان علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : همانا خداوند متعال بهشت را بر هر فحش دهندهء بدزبانِ بىشرمِ كم حيايى كه باكى ندارد از آنچه مىگويد و يا به او گفته مىشود ، حرام نموده است ؛ و چنانچه تفحّص و بررسى كنى او را نمىيابى مگر آنكه يا فرزند فاحشه است و يا شيطان شريك ( انعقاد ) نطفه‌اش شده است . شخصى اظهار داشت : اى رسول خدا ! آيا در مردم هم مشاركت شيطان وجود دارد ؟ حضرت فرمود : آيا سخن خداوند را ( خطاب به شيطان ) : « با مردم در اموال و فرزندانشان مشاركت كن » ، نخوانده‌اى . گفته شد : آيا در بين مردم كسى هست كه نسبت به سخن خود و سخن ديگران بى باك و لاابالى باشد ؟ فرمود : بلى ، كسى كه متعرّض ( حيثيّت و آبروى ) ديگران مىشود و در بارهء آنها